کشتی پهلو گرفته (2)
یا مالک و یا قادر
غم به جراحت می ماند، یکباره می آید اما رفتنش، التیام یافتنش و
خوب شدنش با خداست. و در این میانه ، نمک روی زخم و استخوان
لای زخم و زخم بر روی زخم، حکایتی دیگر است.

حکایتی که نه می شود گفت و نه می توان نهفت.
حکایت آتشی که می سوزاند ، خاکستر می کند اما دود ندارد یا نباید داشته باشد .
مرگ پیامبر برای تو تنها مرگ یک پدر نبود ، حتی مرگ یک پیامبر نبود ، مرگ شمع نبود ، مرگ روشنی بود .
آنکه گفت « حَسبُنا کِتابَ الله » ، کتاب خدا را نمی شناخت . نمی دانست که یکی از دو ثقل به تنهایی ، آفرینش را واژگون می کند ، نمی فهمید که با یک بال نه تنها نمی توان پرید که یک بال ، وَبال گردن می شود و امکان راه رفتن بطئی را هم از انسان سلب می کند .
و نه او که مردم هم نفهمیدند که کتاب بدون امام،کتاب نیست،
کاغذ و نوشته ای است بی روح و جان. و نفهمیدند که قبله بدون امام قبله نیست و کعبه بدون امام ،
ستگ و خاک است و قرآن بدون امام ، خانه ی بی صاحبخانه است.
برگرفته از کتاب کشتی پهلوگرفته سیدمهدی شجاعی
در کسوف نفس گیر عشق به هوای تو باید زیست.